Το πλαστικό καλούπι είναι η συντομογραφία για ένα συνδυασμένο καλούπι που χρησιμοποιείται για χύτευση με συμπίεση, χύτευση με εξώθηση, χύτευση με έγχυση, χύτευση με εμφύσηση και χύτευση χαμηλού αφρού. Οι συντονισμένες αλλαγές των κυρτών και κοίλων καλουπιών καλουπιού και του βοηθητικού συστήματος χύτευσης μπορούν να επεξεργαστούν μια σειρά από πλαστικά μέρη διαφορετικών σχημάτων και μεγεθών. Τα πλαστικά καλούπια είναι η μητέρα της βιομηχανίας και οι νέες κυκλοφορίες προϊόντων περιλαμβάνουν πλέον πλαστικά.

Περιλαμβάνει κυρίως ένα θηλυκό καλούπι με μεταβλητή κοιλότητα που αποτελείται από ένα συνδυασμένο υπόστρωμα θηλυκού καλουπιού, ένα θηλυκό εξάρτημα καλουπιού και μια συνδυασμένη χαρτόνι θηλυκού καλουπιού, και ένα συνδυασμένο υπόστρωμα κυρτού καλουπιού, ένα κυρτό εξάρτημα καλουπιού, μια συνδυασμένη χαρτόνι αρσενικού καλουπιού, ένα εξάρτημα κοπής κοιλότητας και ένα διατρητικό με μεταβλητό πυρήνα που αποτελείται από πλάκες πλευρικής κοπής.
Για να βελτιωθεί η απόδοση των πλαστικών, πρέπει να προστεθούν στο πολυμερές διάφορα βοηθητικά υλικά, όπως πληρωτικά, πλαστικοποιητές, λιπαντικά, σταθεροποιητές, χρωστικές ουσίες κ.λπ., ώστε να γίνουν πλαστικά με καλή απόδοση.

1. Η συνθετική ρητίνη είναι το πιο σημαντικό συστατικό των πλαστικών και η περιεκτικότητά της στα πλαστικά κυμαίνεται γενικά από 40% έως 100%. Επειδή η περιεκτικότητα είναι μεγάλη και η φύση της ρητίνης συχνά καθορίζει τη φύση του πλαστικού, οι άνθρωποι συχνά θεωρούν τη ρητίνη ως συνώνυμο του πλαστικού. Για παράδειγμα, συγχέουν τη ρητίνη πολυβινυλοχλωριδίου με τα πλαστικά πολυβινυλοχλωριδίου και τις φαινολικές ρητίνες με τα φαινολικά πλαστικά. Στην πραγματικότητα, η ρητίνη και το πλαστικό είναι δύο διαφορετικές έννοιες. Η ρητίνη είναι ένα μη επεξεργασμένο ακατέργαστο πολυμερές που δεν χρησιμοποιείται μόνο για την κατασκευή πλαστικών, αλλά και ως πρώτη ύλη για επιστρώσεις, κόλλες και συνθετικές ίνες. Εκτός από ένα πολύ μικρό μέρος των πλαστικών που περιέχουν 100% ρητίνη, τα περισσότερα πλαστικά απαιτούν και άλλες ουσίες εκτός από το κύριο συστατικό ρητίνη.

2. Πληρωτικό υλικό Το πληρωτικό υλικό ονομάζεται επίσης πληρωτικό υλικό και μπορεί να βελτιώσει την αντοχή και την αντοχή στη θερμότητα των πλαστικών και να μειώσει το κόστος. Για παράδειγμα, η προσθήκη σκόνης ξύλου στη φαινολική ρητίνη μπορεί να μειώσει σημαντικά το κόστος, καθιστώντας το φαινολικό πλαστικό ένα από τα φθηνότερα πλαστικά, βελτιώνοντας παράλληλα σημαντικά τη μηχανική αντοχή. Τα πληρωτικά υλικά μπορούν να χωριστούν σε δύο τύπους: οργανικά και ανόργανα πληρωτικά υλικά, τα πρώτα όπως αλεύρι ξύλου, κουρέλια, χαρτί και διάφορες ίνες υφάσματος, και τα δεύτερα όπως ίνες γυαλιού, γη διατόμων, αμίαντος και αιθάλη.

3. Πλαστικοποιητές Οι πλαστικοποιητές μπορούν να αυξήσουν την πλαστικότητα και την ευκαμψία των πλαστικών, να μειώσουν την ευθραυστότητα και να κάνουν τα πλαστικά ευκολότερα στην επεξεργασία και τη διαμόρφωση. Οι πλαστικοποιητές είναι γενικά οργανικές ενώσεις υψηλού σημείου βρασμού που είναι αναμίξιμες με ρητίνη, μη τοξικές, άοσμες και σταθερές στο φως και τη θερμότητα. Οι πιο συχνά χρησιμοποιούμενοι είναι οι φθαλικοί εστέρες. Για παράδειγμα, στην παραγωγή πλαστικών πολυβινυλοχλωριδίου, εάν προστεθούν περισσότεροι πλαστικοποιητές, μπορούν να ληφθούν μαλακά πλαστικά πολυβινυλοχλωριδίου. εάν δεν προστεθούν καθόλου ή προστεθούν λιγότεροι πλαστικοποιητές (ποσότητα <10%), μπορούν να ληφθούν άκαμπτα πλαστικά πολυβινυλοχλωριδίου.

4. Σταθεροποιητής Προκειμένου να αποφευχθεί η αποσύνθεση και η ζημιά της συνθετικής ρητίνης από το φως και τη θερμότητα κατά την επεξεργασία και τη χρήση, και για να παραταθεί η διάρκεια ζωής της, πρέπει να προστεθεί στο πλαστικό ένας σταθεροποιητής. Συνήθως χρησιμοποιούνται η στεατική ρητίνη και η εποξειδική ρητίνη.

5. Χρωστικές ουσίες Οι χρωστικές ουσίες μπορούν να δώσουν στα πλαστικά διάφορα φωτεινά και όμορφα χρώματα. Συνήθως χρησιμοποιούνται οργανικές βαφές και ανόργανες χρωστικές ουσίες ως χρωστικές ουσίες.

6. Λιπαντικό Ο ρόλος του λιπαντικού είναι να εμποδίζει το πλαστικό να κολλήσει στο μεταλλικό καλούπι κατά τη χύτευση και ταυτόχρονα να κάνει την επιφάνεια του πλαστικού λεία και όμορφη. Τα συνήθως χρησιμοποιούμενα λιπαντικά περιλαμβάνουν το στεατικό οξύ και τα άλατά του ασβεστίου και μαγνησίου. Εκτός από τα παραπάνω πρόσθετα, μπορούν επίσης να προστεθούν στο πλαστικό επιβραδυντικά φλόγας, αφριστικά, αντιστατικά κ.λπ.